Skąd się biorą trendy?

Trendy to dość fascynujące zjawisko w modzie. Szybko się pojawiają i szybko znikają. Przy rosnącej globalizacji i co raz szybszej wymianie informacji "życie trendu" ulega skróceniu. Dlatego tak ważne jest rozpoznawanie trendów przez projektantów i firmy odzieżowe. T-shirt, który założyła na koncercie gwiazda popu będzie świetnie się sprzedawał przez jakiś czas, ale potem nikt nie będzie go nosił nawet za darmo. Trafienie z odpowiednim produktem w trend to klucz do udanej sprzedaży produktu.

Do niedawna to kreatorzy mody wyznaczali trendy. Wielkie domy mody jak Chanel, Dior, Versace itp przygotowywali kolekcję i odgórnie mówili klientkom w czym będą chodzić. Teraz tendencja się odwróciła i to klienci wyznaczają trendy, a projektanci starają się nadążyć za potrzebami swoich odbiorców. Można więc powiedzieć, że trendy "powstają na ulicy".

Krzywa rozpowszechniania idei

Krzywa rozpowszechniania idei opracowana przez Geoffa Moore’a pokazuje sposób w jaki do poszczególnych odbiorców docierają produkty(w tym oczywiście ubrania) . Odbiorcy podzieleni są na grupy:

• Innowatorzy,
• Wcześni Naśladowcy,
• wcześniejsza większość klientów,
• późniejsza większość klientów,
• Maruderzy.

Trendsetter

Innowatorzy to najodważniejsi i najbardziej ciekawscy klienci. Szukają nowości, nie boją się ich, chętnie testują i dzielą się swoimi opiniami z innymi. Dzięki nim trendem zaczynają interesować się wcześni naśladowcy i sprzedaż powoli rośnie. Innowatorzy w świecie mody nazywani są trendsetterami. Jest to stosunkowo niewielka grupa ludzi, ale ich wpływ na innych jest znaczny.

Trendsetterem może być bloger, modnie ubierający się mieszkaniec dużego miasta, czy celebryta. Nie ma tu ścisłej reguły. Nie ważne kim jest, ważne jaki ma wpływ na innych. Jednym słowem czy inni chcą wyglądać tak jak on? Dobrym przykładem trendsetterki stała się Kate Middleton i jej zaręczynowa sukienka, która sprzedawała się jak ciepłe bułeczki w różnych kolorach i długościach.

Nagle trend rozpowszechnia się wszędzie. Każda firma ma podobne modele w podobnych cenach. Ci, którzy liczą się z pieniędzmi poczekają jeszcze na wyprzedaże, ale ostatecznie wszyscy będą chodzić w danym trendzie i....nagle trend przestanie być popularny. Coś co przed chwilą było super modne teraz staje się obciachowe. Oczywiście pojawią się klienci (maruderzy), którzy będą jeszcze kupować ubrania w danym trendzie na bazarach czy w marketach. Podczas gdy większość społeczeństwa potrzebuje już nowego świeżego trendu.

W poprzednim stuleciu ta wymiana trendów następowała średnio co 10 lat. Mówimy o modzie lat 40tych, 50tych, 60tych...itd. Teraz, wraz z przyspieszeniem przepływu informacji, trendy zmieniają się dużo szybciej i często trudno jest wyznaczyć ścisłe podziały.

Trend Watcher i  Trend Forecaster

Trend watcher to osoba, która śledzi zjawiska społeczne, ekonomiczne, polityczne i naukowe jako czynniki trendotwórcze. Na podstawie tych obserwacji trend forecaster stara się opisać przemysłowi modowemu jakie będą trendy, kierunki rozwoju, potrzeby klientów. Jedną z najbardziej znanych trend forecasterów jest Lidewij Edelkoort, nazywana też Li. Zajmuje się przewidywaniem trendów już ponad 30 lat.

 W jednym z wywiadów powiedziała "Tendencje są efektem skomplikowanych zjawisk ze wszelkich sfer życia.  Na to, co wydarzy się w modzie czy designie, wpływ może mieć np. wybuch wojny w jakimś regionie, katastrofa ekologiczna, wynalazek, który zmienia nasze przyzwyczajenia, albo wzloty i upadki giełdy. Od tego wszystkiego zależy, czy w świecie zapanuje klimat zagrożenia, czy beztroski. A ta atmosfera ma z kolei wpływ na to, czy w danym sezonie nosimy nakrycia przypominające kurtki wojskowe, czy płaszcze w kwiaty.”"

Do uznanych trend forecasterów należy też nasza rodaczka Zuzanna Skalska. Filmik o jej pracy i prognozach na przyszłość możecie znaleźć tu.

Skąd projektant odzieży może czerpać wiedzę o najnowszych trendach?

Oczywiście podstawą są własne obserwacje świata, ludzi. kultury itp. Dodatkowe informacje uzyskamy też odwiedzając targi modowe i pokazy mody. Dużą pomocą dla projektantów są też trend booki. Większe firmy odzieżowe korzystają z usług trend forecasterów pracujących bezpośrednio z daną firmą, lub będących częścią dużej firmy zajmującej się przepowiadaniem trendów i analizą rynku. Do takich popularnych firm należy WGSN.

Wszystko jedno dla jakiej firmy przyjdzie wam pracować warto wiedzieć, że cały sztab ludzi pracuje na to, by przewidzieć trendy między innymi w modzie. Warto więc z ich pomocy i wiedzy korzystać.

Jak stworzyć dobry nadruk?

Nadruk to jeden z tych detali, który może "zrobić cały ciuch". Wiele firm produkuje masę podstawowych (basic'owych) ubrań, gdzie jedynym wyróżnikiem czy ozdobą jest właśnie nadruk. Printowane tkaniny podobają się klientom i dobrze się sprzedają, dlatego umiejętność tworzenia dobrych nadruków jest dla projektantów ubrań bardzo ważna.

biały T-shirt

T-shirt z nadrukiem 3d

O tym jakie mamy techniki drukowania na tkaninach/dzininach pisałam już tu. Jest to dość istotna wiedza. Warto mieć świadomość jakie kolory na jakich tkaninach wychodzą dobrze, jaka będzie trwałość naszego nadruku np. po praniu czy przy ścieraniu, ilu kolorów możemy użyć, by nadruk wyglądał ładnie ale nie był za drogi w wykonaniu itp.

Jak przygotować nadruk?

Inaczej postępujemy przy nadruku miejscowym, a inaczej jeśli chcemy zadrukować całą tkaninę. W przypadku nadruku miejscowego musimy przygotować grafikę naszego nadruku w Corelu, lub w innym programie do grafiki wektorowej. Następnie musimy ustalić kolory, które będziemy używać przy naszym projekcie. Oczywiście posługujemy się kolorami Pantone, o których pisałam wcześniej. Później pozostaje tylko określenie wielkości nadruku i jego położenia na ubraniu i w zasadzie mamy gotowy projekt.

W przypadku nadruku na tkaninie tzw "all over print" musimy stworzyć raport nadruku. O raporcie i o tym jak go dokładnie przygotować napiszę w kolejnych postach. Teraz wyjaśnię tylko tyle, że chodzi o stworzenie powtarzalnego stempla, który będzie można powielać na całej tkaninie. Oczywiście w przypadku zadruku całej powierzchni tkaniny trzeba też przygotować projekt nadruku, wybrać odpowiednie kolory i wielkość nadruku.

Jak dobrać wielkość nadruku?

Wielkość nadruku ma kluczowe znaczenie dla wyglądu danego modelu ubrania. Ważne jest więc, by dobrać odpowiednią wielkość nadruku do ubrania. Zwykle nie wystarczy tu metoda "na oko", czyli sczytanie wielkości nadruku z monitora i zmierzenie na ubraniu jaki "mniej więcej" nadruk by nam pasował. Najlepszym rozwiązaniem jest tu metoda bardziej prymitywna i manualna, ale dająca najlepsze efekty. Proponuję wam wydrukowanie nadruku w kilku rozmiarach. Najlepiej wybrać rozmiar jaki wydaje wam się dobry i przeskalować go tak by powstały 2-3 wersje trochę większe lub trochę mniejsze. Następnie należy wydrukować te nadruki na zwykłej drukarce i wyciąć je z papieru, a następnie przyłożyć do ubrania i w ten sposób stwierdzić, która wielkość nam najbardziej odpowiada.

Ważną kwestią jest też rozmiarówka ubrań. Powinniśmy wiedzieć na jakie rozmiary ubrań projektujemy nadruk. Jeśli są to np rozmiary 34-38 jeden rozmiar nadruku powinien wystarczyć. Jeżeli jednak dany ciuch z zaprojektowanym przez nas nadrukiem będzie produkowany w rozmiarach 34-44 to warto zastanowić się nad wielkością nadruku na poszczególnych rozmiarach. Stworzenie sześciu różnych wielkości nadruków na poszczególne rozmiary może być zbyt drogie i może zwiększyć ostateczną cenę ubrania w sklepie. Lepszym pomysłem jest stworzenie trzech wielkości nadruków (na rozmiar 34-36, 38-40, 42-44) lub dwóch (34-38, 40-44). Jakie rozwiązanie wybrać? Tu też z pomocą przyjdzie drukarka i wycięte z papieru nadruki w różnych wielkościach.

Skąd brać inspiracje?

W wielu firmach odzieżowych obok działu projektantów pracuje dział grafików. Wtedy projektant zamawia u grafika konkretny nadruk (np na chłopięcą bluzę potrzebuję nadruk potwora z napisem w trzech kolorach) i grafik zajmuje się całą resztą. Często jednak firmy nie zatrudniają grafików, lub dają im inne zadania (projektowanie opakowań produktów, metek, katalogów) i projektant sam musi sobie radzić z projektowaniem nadruków.

Najlepszym źródłem inspiracji dla projektantów mogą być trendbooki. Są to książki zawierające gotowe nadruki i propozycje kolorów dla danej grupy wiekowej i na dany sezon. Tu mamy przykład jak wygląda strona z trendbooka Mud Pie na sezon jesień/zima 2013/14

Jak widać mamy tu nie tylko propozycje nadruków, ale też całych ubranek. Zwykle praca projektanta polega na dostosowaniu tych inspiracji do jego klienta i konkretnego rynku na jaki projektuje. Projektant musi wiedzieć dla kogo projektuje, w jakich cenach ma być produkt w sklepie, jakich kolorów może używać a jakie się nie sprzedadzą.

Plusem trendbooków jest to, że załączone są do nich płyty CD z wszystkimi grafikami w wersji wektorowej. Możemy, więc je dowolnie zmieniać, przekształcać, obracać, coś do nich dodawać itp. Minusem jest cena 2-6 000 zł. Można je kupić na targach modowych, lub zamówić przez internet. Zakup takich książek na cele prywatne jest nieopłacalny, ale firmy odzieżowe powinny się raz na pół roku wykosztować, by ułatwić i przyspieszyć pracę swoich projektantów.

Trend Book

Można też inspirować się tym co znajdziemy w Internecie. Z pomocą przychodzą tu takie strony jak np shutterstock . Jednak ilość zamieszczonych grafik jest tam ogromna, a ich jakość bardzo różna. Trendbooki oferują nam wyselekcjonowane trendy, przygotowane przez grupę specjalistów dla konkretnej grupy odbiorców. Portale z grafikami to zlepek wielu różnych pomysłów i propozycji. Znalezienie tej odpowiedniej dla nas może okazać się znacznie bardziej czasochłonne, niż narysowanie grafiki od zera.

Gdzie umieścić nadruk?

Umiejscowienie nadruku jest bardzo ważne. Wielu projektantów uważa, że wystarczy zaznaczyć umiejscowienie nadruku na ogólnym rysunku ubrania i problem mają z głowy. W rzeczywistości takie niedokłądne wskazanie miejsca na na nadruk często skutkuje tym, że fabryka umieszcza go tam gdzie jej się wydaje i efekt końcowy może być fatalny. Dobrze jest więc poświęcić jedna stronę dokumentacji modelu ubrania na dokładne wskazanie gdzie nadruk ma być umiejscowony np 1cm na prawo od suwaka i 3cm od szwu bocznego. Jeśli dołączymy do tego czytelny rysunek, to możemy mieć pewność, że fabryka w Chinach, Wietnamie, czy Bangladeszu dokłądnie wykona nasz projekt. Zaoszczędzimy też im niepotzrenego zgadywania, gdzie tak naprawdę ma być print.

Jak widać projektowanie nadruków to nie taka prosta sprawa. Oprócz samej grafiki trzeba też myśleć o odpowiednich kolorach, o technice nadruku, o tym jak duży będzie nadruk i gdzie go umiejscowimy. Fajny nadruk może w znaczący sposób zwiększyć sprzedaż ubrania, ale nietrafiony może sprawić, ze nikt nie kupi naszych ubrań. Dlatego projektowanie nadruków wymaga sporo pracy, skupienia i doświadczenia.

Gatunki tkanin

Pisałam już o tym czym różnią się dzianiny i tkaniny. Tym razem chciałabym napisać nieco więcej o gatunkach tkanin. Wyróżniamy tkaniny bawełniane, jedwabne, lniane i bambusowe, wełniane, syntetyczne (poliester, nylon, akryl),  sztuczne (wiskoza acetat). W każdym z tych gatunków tkanin można wyróżnić bardzo wiele rodzajów tkanin. Poniżej kilka przykładów.

Adamaszek

tkanina żakardowa z jedwabiu naturalnego, sztucznego lub innych włókien.

Aksamit

tkanina o dwu warstwach osnów, od spodu gładka, z wierzchu „z włosem” z bawełny i włókien sztucznych i syntetycznych

Welur

wytwarzany z jedwabiu naturalnego lub sztucznego

Plusz

tkanina o okrywie włosowej powyżej 1,5 mm, wytwarzana z wełny, włókien sztucznych, syntetycznych lub mieszanek

Atłas

tkanina jedwabna, z jednej strony lśniąca i gładka, z drugiej matowa

Batyst

tkanina bawełniana lub jedwabna

Bouclé (bukle) 

tkanina o splocie tworzącym pętelki i supełkowate zgrubienia

 Drealich

gruba tkanina bawełniana, mocna, wytrzymała, odporna na działanie wody

 Denim (jeans)

odmiana drelichu

Flanela

tkanina bawełniana, jednokolorowa, najczęściej drukowana w różne wzory i kolory

Gabardyna

tkanina wełniana, ciepła, gruba, miękka

Szantung

tkanina uzyskiwana z kokonów jedwabnika morwowego lub dębowego; luksusowa i bardzo droga, gładka, lekko lśniąca,

Szyfon

tkanina uzyskiwana z kokonów jedwabnika morwowego lub dębowego; cienka, przezroczysta, zwiewna i przewiewna

Kaszmir

tkanina z wełny kóz kaszmirskich, miękka, ciepła, delikatna

Kora

tkanina bawełniana, na przemian gładka i marszczona, nie wymaga prasowania

Satyna

tkanina jedwabna lub poliestrowa, lekka, lejąca się, z jednej strony gładka i lśniąca, a z drugiej matowa

Sztruks

tkanina bawełniana, prążkowana, o różnych grubościach, mocna i wytrzymała

Tafta

tkanina z jedwabiu naturalnego, poliestru lub acetatu; sztywna, grubo tkana;

Tweed

tkanina wełniana, gruba, gęsto tkana, miękka, wytrzymała

Żakard

tkanina jedwabna, wełniana, wiskozowa lub poliestrowa, posiada tkany wzór wypukły i błyszczący; żakard często przetykany jest połyskliwymi nitkami w innych kolorach, np. złotymi, srebrnymi lub z brokatem

To tylko kilka przykładów tkanin. Będąc projektantem warto znać ich jak najwięcej. Dlatego warto jest jeździć na targi i poznawać nowości. Można też odwiedzać lokalne sklepy z tkaninami i hurtownie, by nauczyć się podstaw. 

Najłatwiej jest uczyć się rozpoznawania tkanin na żywo, gdy możemy ich dotknąć. Warto jest też poznać podstawowe wady i zalety poszczególnych tkanin. Co możemy z nich zrobić? Jak je prać? Jaka jest ich wytrzymałość? Jak zachowują się podczas szycia? To wiedza, którą można jedynie liznąć poprzez książki i Internet. Najlepiej jednak podejść do tematu praktycznie i po prostu coś z nich uszyć.

Tkanina a dzianina

Jeżeli rozróżniasz te dwa pojęcia to nie czytaj dalszej części posta. Jeśli jednak nie wiesz jaka jest różnica między tkaniną a dzianiną, a chcesz zostać projektantem, lub w inny sposób zajmować się modą - przeczytaj ten post koniecznie. Warto znać podstawowe pojęcia ;)

Tkanina

Tkanina tkana jest na krosnach tkackich. Proces polega na tym, że przez nitki osnowy przetyka się prostopadle nitkę wątku. W uproszczeniu wygląda to tak. Ostatecznie otrzymujemy tkaninę, czyli coś takiego.

 

W zależności od splotu możemy uzyskać różny efekt końcowy. Splot mówi nam o tym w jaki sposób wątek przetykany jest przez nitki osnowy. Oto kilka przykładów.

Generalnie istotne jest to, że tkaniny nie są rozciągliwe. Do tkanin zaliczamy np jeans, szantung, szyfon, satynę, tweed itp.

Dzianina

Dzianina powstaje z jednej lub z wielu nitek łączonych ze sobą w oczka. Klasycznym przykładem jest tu robienie na drutach, lub na szydełku. Oczywiście na przemysłową skalę zarówno do tkania tkanin, jak i do dziania dzianin używa się specjalnych maszyn, ale główna zasada jest ta sama od wieków. Poniżej umieszczam schemat i fragment gotowej dzianiny.

Dzianiny charakteryzuje duża rozciągliwość we wszystkich kierunkach oraz to, że się prują (w odróżnieniu do tkanin). Typowym przykładem dzianiny jest znany wszystkim jersey, z którego powstają T-shirty, czy bielizna.

Mam nadzieję, ze jeśli nie rozróżnialiście tych dwóch pojęć, to już nie będziecie mieli z tym problemu :D

Narzędzia pracy

Do podstawowych narzędzi używanych przez projektantów odzieży należy zaliczyć takie programy jak Corel Draw, Photoshop i czasem Illustrator. Poza tym projektanci używają też wzorników kolorów Pantone, o których pisałam już wcześniej oraz czasem tabletów do rysowania.

Ten post chciałabym poświęcić programom graficznym. Dla osób, które używają tych programów na co dzień pewnie nie będzie to specjalnie odkrywczy post. Piszę go dla tych, którzy są anty techniczni i nie używają komputerów przy projektowaniu. Dla was jedna podstawowa wskazówka - musicie opanować omawiane programy przynajmniej w stopniu dobrym! W firmach odzieżowych nikt nie rysuje projektów ręcznie - WSZYSTKO powstaje w komputerze, więc lepiej się z nim zaprzyjaźnić.

Zanim przejdę do opisu programów jeszcze jedna, bardzo podstawowa, ale ważna sprawa. Grafikę komputerową możemy podzielić na grafikę rastrową i grafikę wektorową. Najprostszą widoczną różnicą jest to, że obrazki rastrowe składają się z pikseli a obrazki wektorowe nie (są gładkie i łatwo można je skalować bez utraty jakości). Wiem, że to oczywiste, ale może nie dla wszystkich...?

Corel DRAW

CorelDRAW to sztandarowy produkt kanadyjskiej firmy Corel Corporation. Jest to chyba najważniejszy i najczęściej używany w firmach odzieżowych program graficzny. Czemu? Być może dlatego, że korzystają z niego powszechnie fabryki w Chinach :D CorelDRAW to pakiet programów graficznych służący początkowo do obróbki grafiki wektorowej, a z czasem wzbogacony o kolejne programy dotyczące różnorodnych zastosowań. Najnowsza wersja programu to CorelDRAW Graphics Suite X6 kosztuje 2 698,99zł.

Do czego wykorzystywany jest ten program? Do wszystkiego :D Od projektowania nadruków i aplikacji (które łatwo można przeskalować) przez szkice projektów ubrań, po gotowe karty produktów.Corel jest łatwym, szybkim i wygodnym narzędziem do projektowania ubrań. Zawiera między innymi paletę kolorów Pantone wraz z ich numerami, co ułatwia pracę. Umożliwia eksportowanie plików do innych programów graficznych i tworzy pliki w formacie pdf. Programy zawarte w pakiecie Corela umożliwiają prostą obróbkę zdjęć, między innymi przycinanie, zmianę kolorów czy kontrastu. Funkcji Corel ma wiele i na pewno nie będę ich tu wszystkich opisywać, ale warto zaprzyjaźnić się z tym programem. Jakie ma wady? Dla mnie podstawową wadą jest to, że Corel jest dość niestabilny i często się wywiesza. Firma stara się poprawiać błędy w kolejnych wersjach programu, ale nadal warto jest często saveować pliki ;D

Photoshop

Adobe Photoshop to program do obróbki grafiki rastrowej. Jest to flagowy produkt amerykańskiej firmy Adobe Systems. Prace nad tym programem rozpoczęły się w 1987 roku, a w roku 2012 wydano najnowszą wersję Photoshop CS6.

Większość z was na pewno słyszała, że jest to program używany do retuszu i poprawiania urody gwiazd na okładkach kolorowych czasopism. Prawda jest taka, że jest to program, który daje ogromne możliwości i szkoda, ze w wielu firmach odzieżowych używa się go tylko do prostych zadań, lub nie używa się go wcale. Najczęstszymi zastosowaniami Photoshopa w firmach odzieżowych jest obróbka i szparowanie (wycinanie tła) zdjęć produktowych. Może to dobra wiadomość dla osób, które nie lubią uczyć się pracy przy użyciu programów graficznych...

Illustrator

Jest to program firmy Adobe Systems (tak jak Photoshop), który służy do tworzenia i edycji grafiki wektorowej (jak Corel). Najnowsza wersja programu to Adobe Illustrator CS6. Ponieważ programy graficzne są dużym kosztem dla firm rzadko zdarza się by firma odzieżowa kupiła licencję i na Corela i na Illustratora. Zdarza się tak gdy w firmie zatrudniony jest grafik, który np. tworzy opakowania ubrań, katalogi produktowe i promocyjne itp. Czasem nie ma takiej osoby, a o stworzenie katalogu prosozny jest projektant. Oczywiście nie jest to typowa praca dla projektanta odzieży, ale w małych firmach, przy niewielu zatrudnionych osobach projektant robi wszystko. Dlatego warto zapoznać się również z tym programem :D

Inne programy graficzne

Istnieje całą masa innych programów graficznych. Jest też cała grupa specjalistycznych programów przeznaczonych dla konstruktorów odzieży. Nie chcę jednak rozpisywać się na ten temat. W tym poście chciałam tylko zaznaczyć, że by zostać projektantem odzieży nie wystarczy ładnie rysować, trzeba też znać konkretne programy graficzne. W przemyśle odzieżowym faworyzowane są osoby, które sprawnie i szybko rysują na komputerze. Rysunek odręczny oczywiście się przydaje, ale jest to dodatkowy atut a nie wymóg.

W kolejnych postach postaram się uwzględnić tych z was, którzy już posługują się programami graficznymi. Pokażę wam kilka sztuczek i trików, które ułatwiają mi pracę. Mam więc nadzieję, że i wam się przydadzą, a może podzielicie się waszymi tajnymi technikami :D

Nadruki rodzaje i zastosowania

Jako projektant odzieży często będziesz projektować nadruki na ubrania. Zaprojektowanie nadruku to nie tylko forma graficzna i dobranie kolorów, to też decyzja jaką metodę najlepiej będzie użyć w danym przypadku. Istnieje kilka metod drukowania na tkaninie, każda z nich ma swoje zalety i wady, o których warto wiedzieć.

Sitodruk

Ta technika ma bardzo długą tradycję. Pochodzi z malowania szablonowego, znanego już w starożytności. W metodzie tej używa się sita,  w którym część oczek jest zasklepionych, a otwarte oczka tworzą matrycę wydruku. Przez sito przeciska się specjalną farbę i w ten sposób uzyskujemy pożądany wzór. Każdy kolor drukuje się osobno. Tutaj znajdziecie filmik przedstawiający maszynę do sitodruku przy pracy. A tak wyglądają gotowe nadruki wykonane tą metodą.

Metoda sitodruku pozwala uzyskać wiele ciekawych efektów jak np. druk wysoki (3D).

lub nadruk brokatowy.

Jedną z zalet tej metody jest jej wszechstronność - możemy drukować na tkaninach pochodzenia naturalnego i sztucznego oraz na dzianinach. Nadruki są dość odporne, nie odbarwiają się pod wpływem promieni UV i nie spierają się łatwo. Powierzchnia nadruku jest lekko wyczuwalna, ale nie jest twarda i nie zienia właściwości tkanin/dzianin, na których powstał nadruk. Przy zastosowaniu odpowiednich farb w odpowiedniej ilości możemy uzyskać ładne, mocno nasycone kolory. Niewątpliwą zaletą jest też fakt, że jest to metoda łatwo dostępna i stosunkowo tania.

Wadą sitodruku może być stosunkowo niska wydajność i mała prędkość wydruku. Często pojawia się też problem, gdy chcemy zadrukować czarną tkaninę białym nadrukiem. W takiej sytuacji kolor tkaniny będzie lekko przebijał.

Termotransfer

Technika polega na wgrzaniu w tkaninę wcześniej przygotowanego nadruku pokrytego specjalnym klejem.

Nadruki wykonane tą techniką mają żywe barwy i wysoką, wręcz fotograficzną jakość szczegółów. Dużą zaletą jest to, że na ciemnych tkaninach biały jest naprawdę biały :) Poniżej kilka przykładów.

Jeśli chodzi o wady to należy do nich zaliczyć nietrwałość tego typu nadruków zwłaszcza przy częstym praniu w wysokich temperaturach. Nadruki termotransferowe są też nietrwałe w kontakcie ze światłem słonecznym. Nadruki wykonane tą metodą nie powinny być też zbyt duże, bo ich powierzchnia jest dość sztywna i gumowata i łatwo zrobić z ubrania zbroję. Trzeba też uważać by nie umieszczać nadruków wykonanych termotransferem w miejscach, w których ludzkie ciało jest wrażliwe oraz, by nie stosować ich na szwach itp czyli nie dodawać nadrukiem dodatkowej grubości.

Flex

Metoda ta polega na laserowym wycięciu wzoru ze specjalnej folii i wgrzaniu wzoru w tkaninę. Technika ta pozwala wykonywać nadruki odblaskowe lub metaliczne, można też nadrukować na ubranie fotografię. Nadruk jest dość gruby, ale raczej elastyczny. Możemy drukować na tkaninach wykonanych z bawełny, mieszanek bawełny, poliestru i mieszanek poliestru z akrylem. Istnieją też specjalne rodzaje folii trzymające się dobrze materiałów rozciągliwych. Nadruk wykonany tą metodą może być jedno lub wielokolorowy.

Zaletą tej metody jest jakość nadruków oraz ich duża wytrzymałość na pranie i ścieranie. Jest to metoda opłacalna nawet przy niskich nakładach, ponieważ nie wymaga dodatkowych kosztów przy tworzeniu matryc, szablonów itp. Nadruk wykonany tą metodą dobrze kryje materiał, więc tło nie prześwituje przez nadruk.

Flock

To technika bardzo podobna do flexu. Stosuje się tu tylko inną folię, pokrytą wiskozowymi włoskami i osiąga się przez to nieco inny efekt. Nadruk flock jest wypukły i aksamitny w dotyku. Możemy nim zadrukować materiały bawełniane, poliestrowe i ich mieszanki. Flock dobrze sprawdza się na polarze, który jest trudny do zadrukowania innymi metodami. Nadruk w całości kryje powierzchnię i może być wielokolorowy, jednak kolory nie mogą na siebie nachodzić.

Minusami tej techniki są ograniczenia kolorystyczne - folie flock występują w ograniczonej ilości kolorów. Do tego nie możemy projektować skomplikowanych wzorów z wieloma, mieszającymi się kolorami. Wadą jest też stosunkowo wysoki koszt tej metody nadruku.

Sublimacja

Nadruk sublimacyjny przeznaczony jest jedynie na białe poliestrowe podłoża. Dlatego też znajduje zastosowanie głównie przy poliestrowych ubraniach sportowych. Może wykonywać nadruki na innych jasnych tkaninach, jednak mogą pojawić się znaczące przekłamania w kolorach. W przypadku koszulek bawełnianych stosuje się specjalne podkłady poliestrowe by zachować żywe kolory. Podkłady te są jednak nieprzezroczyste i mogą być widoczne na tle tkaniny. Powodują też, że nadruk dostaje dodatkową grubość,a tkanina przestaje "oddychać".

Największą zaletą tej metody jest możliwość uzyskania dowolnego koloru nadruku. Kolory są wyraźne i żywe i mogą się ze sobą mieszać. Przy zastosowaniu tkanin poliestrowych nadruk jest praktycznie niewyczuwalny, a tkanina nie traci swoich "oddychających" właściwości.

Nadruk cyfrowy

Jest to metoda bezpośredniego naniesienia wzoru na tkaninę przy pomocy specjalnej drukarki cyfrowej. Nadruk jest trwały i możemy stosować tu dowolne kolory. Jeśli chcemy drukować na ciemnym podłożu drukarka najpierw zadrukuje wybraną powierzchnię na biało, a potem zadrukuje ją ponownie kolorem. W ten sposób możemy uzyskać żywe kolory nawet na ciemnych tkaninach. Możecie zobaczyć tu jak to działa w praktyce. Najlepiej stosować tę metodę na tkaninach bawełnianych.

Pewnym minusem jest tu ograniczone pole zadruku. Nie możemy stworzyć nadruku większego niż pole zadruku drukarki. Drukowanie jest też stosunkowo czasochłonne. Zaletą jest to, że otrzymujemy trwały nadruk praktycznie niewyczuwalny w dotyku.

To chyba najważniejsze metody nadruku. Mam nadzieję, że ten przegląd metod się wam przyda i że projektując nadruki będziecie myśleć nie tylko o tym jak mają wyglądać graficznie, ale też jaką metodą je nadrukować, na jakiej tkaninie, w jakim miejscu, ilu kolorów użyć itd.